geen familie voor mij

Terugkeren naar de lijst

Sinds mijn ouders allebei vlak naar elkaar in 1993 zijn gestorven(59 en 63 jaar jong)heb ik geen kontact meer met de families aan beide zijden.Ik heb zoveel ellende gezien/meegemaakt dat ik daar ook geen behoefte meer aan heb.
Een hoge baan./liefst een titel/en een groot huis zijn hun maatstaven.We spreken gewoon een andere taal.En het is goed zo!Heb leuke vriendinnen en een schat van een man/leuk werk dus wat wil ik nog meer?

Mijn ouders hebben 8 kinderen, 1 dochter is gestorven, leven gelukkig nog, maar durven jammer genoeg zich niet te uiten over arrogante opmerkingen van zussen en broers die inderdaad bepaalde maatstaven hebben: als je geen goede baan hebt, geen titel, geen dure auto of mooi huis dan ben je afgeschreven. Ze kijken niet naar de persoon, maar naar wat de persoon doet. Zelf ben ik hopeloos op zoek naar werk, heb meer dan 25 jaar gewerkt als PA/Management Assistent in verschillende bedrijven en veel in Management team omgeving vertoefd. Begrijp het niet: ik heb respect voor iedere persoon ongeacht wat hij/zij doet. Maar inderdaad nu ik thuis zit, ben ik heel eenzaam. Gelukkig heb ik een schat van een man en lieve vrienden. Maar ondanks dat ik uit een groot gezin kom, zal nooit iemand mij bellen of vragen hoe het met me gaat en op bezoek komen. We, broers en zussen, zien mekaar alleen maar bij mijn ouders. Ik denk zelf als mijn ouders er niet meer zijn, dat ik helemaal niemand meer zie. Mijn man en ik hebben zeker toen onze nichtjes klein waren vaak op ze gepast en mee uitgenomen naar pretparken en vakanties. Hier horen we niets over, er was nooit dankbaarheid. We voelen ons gebruikt.
Ik kan me voorstellen dat je zegt: geen familie meer voor mij. Ik kan me hierin helemaal in vinden!!

Vind het knap dat jij je leven in eigen hand genomen hebt. Heb ook veel meegemaakt met kinderen en ouders, ik weet hoe jij je voelt. Ben gelukkig met je nieuwe vriend en laat de rest achter je, het is jou leven en je hebt er maar een

Hallo iedereen,

spijtig dat je je eigen familie niet kunt kiezen. UIt de meeste verhalen blijkt dat iedereen nog wél familie heeft, maar de banden verbroken zijn.

Op een broer na , die ik al 16 jaar niet meer gezien heb, is er niemand meer. Ma over 20 jaar gestorven, echtgenoot nu een 1.5 jaar geleden en pa een jaar geleden. Ook vrienden , kennissen zijn verdwenen na overlijden van mijn echtgenoot.
Er zijn dagen dat ik niemand zie en enkel een praatje doe met mijn papegaai. Ik werk nog halftime, zoniet werd ik gewoon zot. Ik ben een vrouw van 63, zonder kinderen, sport elke week, wil nog wel wat reizen, maar alleen betaal je dus dubbel. Als je alleen bent word je voor dat feit ook nog eens afgestraft.

Heb al wat vraagjes op verschillende sites gelanceerd om een gelijkgestemde ziel te vinden, maar weinig resultaat.
Vraag me soms af wat ik hier op deze "aardkloot" nog doe. Krijg soms vreselijke angstaanvallen als ik aan de toekomst denk.Soms hoop ik maar dat er geen "leven na de dood is" want zo'n 2de periode zie ik echt niet zitten.

Laat de moed niet zakken; Ik weet winterdagen zijn altijd deprimerend. Nu begint het voorjaar weer tijd voor leuke dingen te doen.Misschien bij een vereniging gaan om te fietsen of te wandelen; of om andere uitstappen te maken. Je moet zelf wel op onderzoek uitgaan, niemand komt je bij de hand nemen.Begin al is in de gemeente waar je woont, vind je dat te dicht bij ga in een andere gemeente je licht opsteken, maar het is wel zo neem zelf het heft in handen. Veel sterkte en ben positief, het leven is veel te kort en veel te mooi

Hallo.
Weet dat het alleen zijn niet makkelijk is, . Maar soms verlang ik naar alleen zijn . Naar rust en stilte.
Vanwaar ben je ? Ik woon in West vlaanderen.
Wil gerust praten.
Groetjes

Ben blijkbaar niet alleen met mijn eenzaamheid.
Aan Mircotje ik zit in Vlaams Brabant.

Aan Microotje

Het leven is idd niet voor iedereen gelijk...
Je ouders zijn wie ze zijn, je zoon ook.
Je kan hen niet veranderen...
Als zij niet willen, is dit uiteraard heel spijtig, maar daar kan jij niets aan doen...
Ga door met je leven. Het is gemakkelijk gezegd, want ik heb in dezelfde situatie gezeten...
Ik ben iets jonger, en ik ben ook helemaal alleen.
Ik heb geen broers of zussen, ook geen kinderen.
Mensen die niet in uw en mijn situatie zitten, begrijpen dit niet.
U bent van Oostende, ik van Waregem.
Mss kunnen we eens afspreken.

Mvg


A votre attention d'urgence


tehina.taimana.yolande.roarii@gmail.com

Bonjour Madame et Monsieur, Excusez-moi de cette manière de vous contacter, je viens d’apercevoir votre profil et je me suis dit que vous êtes la personne qu'il me faut. En bref, je me nomme TEHINA YOLANDE ROARII, épouse TAIMANA d'origine POLYNÉSIE FRANÇAISE et je vis en France. Je souffre d'une grave maladie qui me condamne à une mort certaine c'est le cancer de gorge, et je dispose d'une somme de 475.700 euros dont je voudrais faire une donation a une personne de confiance et d'honnête afin qu'il en fasse bon usage. Je suis propriétaire d'une entreprise d'importation d'huile de tournesol en Belgique, et j'ai perdu mon épouse il y a de cela 6 ans, ce qui m'a beaucoup affecté et je n'ai plu me remarier jusqu'à ce jour, nous n'avions pas d'enfants. Je voudrais faire de cette somme un don avant ma mort puisse que mes jours son compté faute de cette maladie au quelle je n'ai pas eu de remède mais un calmant en France voudrais pas la suite savoir si vous pouvez bénéficier de ce don. Voici mon adresse e-mail: tehina.taimana.yolande.roarii@gmail.com Je vous prie de me répondre. Que dieu vous protège.

Aan Hostess.
Mijn verontschuldigingen, heb nu pas je bericht gezien .
Kom hier niet zoveel kijken .
Wat stel je voor om eens naar Oostende te komen voor een praatje?
Groetjes Leentje