HELP, mijn kinderen gaan scheiden!

Erover praten op het forum Uitprinten Stuur naar een vriend

Er zijn tegenwoordig meer en meer scheidingen. Senioren krijgen dus ook vaak te maken met de echtscheiding van hun kinderen. Dat is natuurlijk vooral een beproeving voor het koppel zelf maar als ouder kan je er ook van afzien. Je stelt je veel vragen, voelt je zelfs schuldig en hebt misschien ook twijfels,… Hoe kan je hier het best mee omgaan?

Ben ik een goede ouder?

« Toen mijn zoon mij kwam vertellen dat hij ging scheiden, zag ik het kleine, kwetsbare jongetje dat hij vroeger was terug… » schrijft 1 van onze leden in haar getuigenis. Je neemt dus meer terug je plaats van ouder in en vraagt je af hoe je kind uit deze beproeving zal komen.

Veel ouders gaan ook zichzelf of hun opvoeding in vraag stellen en hoewel dit absoluut normaal is, is het nu niet het moment om je kind daarmee op te zadelen. Je bent natuurlijk ongerust maar je kind heeft nu al problemen genoeg en heeft enkel je steun nodig.

Omgaan met je emoties

Het feit dat je zelf niet met je gevoelens bij je kind terecht kan, wil natuurlijk niet zeggen dat het goed is om je gevoelens op te kroppen. Praat erover met vrienden of andere familieleden of eender wie waar je vertrouwen in hebt.

De echtscheiding van je kind betekent een onderbreking van de weg naar het geluk. Je maakt je de bedenking dat je kind op de goede weg was in het leven, dat je taak als ouders erop zat en nu is je kind terug kwetsbaarder dan ooit. De tijd staat even stil. Je vraagt je ook af of je kind dit weer te boven gaat komen.

Of het nieuws van de scheiding nu insloeg als een bom of je het al aan voelde komen, je zal dit hoogstwaarschijnlijk hoe dan ook als een mislukking aanvoelen. Ben jij nog samen met je partner, dan kan je je afvragen of je je kinderen toch de juiste waarden hebt kunnen doorgeven en als je zelf gescheiden bent, dan kan je je afvragen of je een slecht voorbeeld bent geweest.

Diep vanbinnen besef je echter dat je er voor niks tussen zit dus het heeft geen zin om de reden te zoeken in je opvoeding. Zorg gewoon dat je het zelf verwerkt door te praten met vrienden of mensen die hetzelfde hebben meegemaakt. Zij zullen je angst, woede, frustratie goed begrijpen zonder een oordeel te vellen. Op die manier kan je je echt ondersteund voelen.

Echtscheiding en kleinkinderen

Je bent uiteraard ongerust over je kinderen maar misschien nog meer over je eventuele kleinkinderen. Of de scheiding voor hen nu een opluchting is na zoveel ruzie in huis of niet, de scheiding is toch een trauma voor hen, een overgang naar een nieuw leven. Zij kunnen zich ook heel wat vragen stellen of zich schuldig voelen.

Op dat moment hebben je kleinkinderen je nodig. Hoe goed hun ouders ook naar hen luisteren, ze moeten ook zelf hun pijn verwerken en zijn niet iedere dag even goed hun staat om hun kinderen de nodige steun te bieden.

Jouw aanwezigheid zal dus een grote steun voor hen kunnen betekenen. Als je zelf nog gelukkig bent in je relatie, is dat voor hen ook een voorbeeld dat het wel kan werken maar ze hebben vooral een luisterend oor nodig zoadat ze hun vragen kunnen stellen en hun pijn kunnen delen.

Het is allemaal de schuld van mijn schoondochter/schoonzoon!

Het zal waarschijnlijk heel moelijk zijn om niet partijdig te zijn in dergelijk geval. Een conflict in een huwelijk is zeer complex en moet de zaak van het koppel blijven. Je kleinkinderen hebben er bovendien geen boodschap aan dat je hun moeder of vader bekritiseert.

Wat ze ook doen of gedaan hebben, het zijn de ouders en hun kinderen zien hen graag en je moet die liefde respecteren. Als je dus iets te verwijten hebt aan je kinderen of schoonkinderen, zorg dat je dit nooit uitdrukt in aanwezigheid van je kleinkinderen.