Bang voor “het lege nestsyndroom”?

Erover praten op het forum Uitprinten Stuur naar een vriend

Het begrip « lege nestsyndroom » verwijst naar de fase die ouders doorgaan wanneer hun laatste kind het nest verlaat en ook op eigen benen gaat staan. Deze fase wordt in sommige gevallen gekenmerkt door verdriet en angst maar mits een psychologische voorbereiding hoeft deze fase niet zo moeilijk te zijn.

Hoe beleven moeders en vaders het vertrek van de kinderen

Hoewel studerende kinderen vaak langer bij de ouders blijven, kunnen we toch stellen dat de meeste kinderen tegen hun 30ste verjaardag het ouderlijk huis verlaten. De ouders krijgen dan vaak af te rekenen met dubbelzinnige gevoelens: enerzijds zijn ze blij dat hun zoon of dochter zijn leven op het juiste spoor krijgt maar anderzijds is het zo rustig in huis. Het huis lijkt “leeg”.

Heel wat moeders hebben het moeilijk om dit vertrek te verteren: ze voelen zich nutteloos, vergeten en hebben moeite om terug “zin” te geven aan hun leven. Wat niet wil zeggen dat vaders eraan ontsnappen; zij beseffen vaak pas op het laatste moment wat de gevolgen zijn van het vertrek en dat komt hard aan.

Vooral koppels bij wie hun hele leven rond de opvoeding van de kinderen draaide, is het vertrek van de laatste een zware dobber: ze zijn de belangrijkste motivatie in hun leven kwijt, zien er tegenop terug alleen met hun partner samen te leven want ze zijn mekaar wat uit het oog verloren en bovendien hebben ze het gevoel dat het mooiste deel van hun leven achter de rug is…

Het vertrek van de kinderen verwerken

Het vertrek van de kinderen is vaak een hoogtepunt in het leven van ouders omdat hun kind dan op eigen benen gaat staan. Ervoor zorgen dat het kind zelf zijn weg vindt in het leven, buiten de cocon van het gezin, is eigenlijk de essentie van het ouderschap en dat moet je steeds in het achterhoofd houden.

Daarom is het ter voorbereiding goed om af en toe je kind eens zonder jou ergens te laten logeren. Zo kan je wennen aan het idee dat je kinderen niet eeuwig bij jou zullen blijven en ook op eigen houtje moeten evolueren.

Zorg er tenslotte voor dat je ook andere interesses hebt dan je kind. Sinds je getrouwd bent en kinderen hebt, heb je waarschijnlijk ook vastgesteld jullie relatie veranderd is. De vrouw hecht doorgaans veel belang aan haar rol als “mama” en de papa krijgt de rol van “gezinshoofd”.

Toch mogen jullie niet vergeten dat jullie ook een koppel zijn en ook elkaars man en vrouw, elkaars geliefde. Deze liefde die julle moeten koesteren als koppel gaat jullie toelaten om makkelijk het hoofd te bieden aan het “legenestsyndroom” als koppel.