Als je huisdier sterft...

Erover praten op het forum Uitprinten Stuur naar een vriend

Sommige mensen rouwen sterker om een huisdier dan om andere mensen. Is dat wel normaal?

Je hond heeft in de voorbije jaren dag in, dag uit met jou gedeeld. Als je huisdier overlijdt, ben je geschokt. Je huilt, je rouwt. En als je er dan met vrienden over praat die nooit een hond hadden, brgijpen ze je niet helemaal. Hoe kan je na ee week nog steeds treuren om je hond? Het was toch een dier?!

Rouwen om je trouwe viervoeter

Het is niet zo verrassend een intens verdriet te voelen over het heengaan van je trouwe viervoeter. Je hond leefde niet alleen de voorbije 10 tot 15 jaren bij je in huis. Jouw hele dagplan was afgestemd op je huisdier. Je hond moest ’s morgens en ’s avonds uitgebreid uitgelaten worden, hij moest op tijd te eten krijgen en ’s avonds bij het TV kijken werd je lievelingsdier extra geknuffeld. In jouw hele doen en laten zijn honderden gewoonten gekropen die met je huisdier te maken hebben en die je niet eens zelf hebt gemerkt. Mensen zijn gewoontedieren en als die gewoonten wegvallen, voel je opeens hoe je in een groot, zwart gat valt.

Daarenboven kunnen heel wat mensen sterker rouwen om een huisdier dan om een verre tante of neef. Dat is ook niet zo vreemd. Een hond heeft een ontzettend groot gevoel van loyaliteit. Een hond, zo zegt men, is trouwer aan zijn baas dan aan zichzelf. En dat voelen mensen hoofdzakelijk als ze in de put zitten.

Laat dus niemand je wijs maken dat je niet om je dier mag rouwen. Echte hondenliefhebbers moeten zelfs jaren later nog een traantje wegpinken als ze aan hun trouwe dier terugdenken. Neem je tijd, en herdenk je viervoetertje!